Τρία χρόνια μετά την τραγωδία που κόστισε τη ζωή σε δεκάδες συνανθρώπους μας, η κοινωνία εξακολουθεί να αναζητά το αυτονόητο: την πλήρη αποκάλυψη της αλήθειας και την απόδοση ευθυνών εκεί όπου πραγματικά ανήκουν.
Η έναρξη της δίκης δεν αποτελεί απλώς μια δικαστική διαδικασία.
Αποτελεί δοκιμασία για το κράτος δικαίου.
Η κοινωνία απαιτεί να πάψει η αίσθηση ότι η απονομή της δικαιοσύνης κινείται με ρυθμούς ασύμβατους με το μέγεθος της τραγωδίας και με τις εύλογες απαιτήσεις των πολιτών για διαφάνεια, λογοδοσία και ουσιαστική διερεύνηση των ευθυνών.
Οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να παρακολουθούν αμέτοχοι όταν:
• η μνήμη των θυμάτων κινδυνεύει να θαφτεί κάτω από γραφειοκρατικές καθυστερήσεις,
• οι ευθύνες διαχέονται αντί να εντοπίζονται,
• και η κοινωνία καλείται να αρκεστεί σε αποσπασματικές απαντήσεις αντί για πλήρη λογοδοσία.
Η απεργία της 23ης Μαρτίου αποτελεί πράξη συλλογικής μνήμης, διαμαρτυρίας και δημοκρατικής εγρήγορσης. Δεν πρόκειται μόνο για μια κινητοποίηση των εργαζομένων του κλάδου μας. Είναι μια φωνή που εκφράζει την ευρύτερη κοινωνική απαίτηση: καμία συγκάλυψη, καμία καθυστέρηση, καμία σκιά στην απονομή της Δικαιοσύνης.
Η δικαιοσύνη οφείλει να είναι όχι μόνο ανεξάρτητη αλλά και ορατά αποτελεσματική, ώστε να αποκαθιστά την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς.
Η τραγωδία των Τεμπών δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως μια ακόμη δικογραφία.
Είναι μια ανοιχτή πληγή για την ελληνική κοινωνία και η απονομή της δικαιοσύνης αποτελεί χρέος απέναντι στα θύματα, στις οικογένειές τους και στη δημοκρατία.
Προσωπικό Ασφαλείας και ελάχιστης εγγυημένης υπηρεσίας ορίζεται το μεταξύ των εταιρειών και των αρμοδίων επιχειρησιακών σωματείων συμφωνημένο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου