Τελικά στον Ελληνικό σιδηρόδρομο όλα μπορούν να συμβούν. Τα diesel τρένα μπορούν να βαφτίζονται «πράσινα και υβριδικά». Και μια ιδιωτική εταιρεία μπορεί να προκαλεί εύλογα ερωτήματα για το πού τελειώνει η κρατική στήριξη και πού αρχίζει η πολιτική παρέμβαση.
Και κάποιοι μπορούν να εμφανίζονται ξαφνικά ως “άριστοι”, την ώρα που η διαφάνεια στις διαδικασίες και τα κριτήρια επιλογής εξακολουθούν να αποτελούν ζητούμενο
Καλώς ήρθατε λοιπόν στη νέα εποχή, "το ταξίδι ....αλλάζει"!
Τόσο νέα εποχή, που θυμίζει επικίνδυνα την παλιά.
- «Πράσινη μετάβαση» με… diesel
Είναι πραγματικά περίεργο πως επιλέχθηκε να παρουσιαστούν τα 2 Hitachi Blues ως η μεγάλη αλλαγή στον Ελληνικό Σιδηρόδρομο, όταν δεν γνωρίζουμε ακόμα πoιο είναι το ιδιοκτησιακό τους καθεστώς.
Υβριδικά, Σύγχρονα, Πράσινα, Ευρωπαϊκά! Ακούγαμε και διαβάζαμε καθημερινά.
Και κάπου εδώ, σήμερα, τελειώνει η επικοινωνία και αρχίζει η πραγματικότητα.
Γιατί αυτό που δεν ακούστηκε με την ίδια ένταση είναι ότι τα τόσο «πράσινα» τρένα δεν μπορούν, με την υφιστάμενη διαμόρφωσή τους, να αξιοποιήσουν την ηλεκτροκίνηση του άξονα Αθήνα–Θεσσαλονίκη και η λειτουργία τους στην Ελλάδα θα βασίζεται σε diesel και μπαταρίες.
Μάλιστα, οι μπαταρίες θα καλούνται να συνεισφέρουν πρόσθετη ισχύ —να «boostάρουν», όπως λέμε απλά— όταν υπάρχουν αυξημένες απαιτήσεις έλξης. Σε έναν ηλεκτροδοτούμενο σιδηροδρομικό άξονα!
Το ζήτημα δεν είναι αν τα συγκεκριμένα τρένα είναι σύγχρονα. Είναι.
Τα HTR 412 είναι πράγματι σύγχρονα υβριδικά τρένα. Μόνο που η «πράσινη» φιλοσοφία για την οποία σχεδιάστηκαν στην Ιταλία βασίζεται ακριβώς στη δυνατότητά τους να χρησιμοποιούν ηλεκτρική ενέργεια 3 kV DC στα ηλεκτροδοτούμενα τμήματα και diesel/μπαταρίες στα μη ηλεκτροδοτούμενα.
Στην Ελλάδα όμως υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια: Ο κύριος άξονας Αθήνα–Θεσσαλονίκη ηλεκτροδοτείται με 25 kV AC. Και κάπως έτσι η «πράσινη επανάσταση» , συναντά το... diesel.
Ποιος αποφάσισε λοιπόν ότι αυτή είναι η κατάλληλη, έστω προσωρινή, λύση για το Αθήνα–Θεσσαλονίκη; Με ποια τεχνικοοικονομική μελέτη; Ποια θα είναι η πραγματική κατανάλωση diesel στο Αθήνα–Θεσσαλονίκη; Ποια θα είναι η πραγματική συμμετοχή των μπαταριών; Ποια η απόδοση των συρμών στις απαιτητικές κλίσεις του δικτύου;
Και κυρίως: Θα δημοσιοποιηθούν αυτά τα στοιχεία;
Οι σιδηροδρομικοί ξέρουν από τρένα. Τα δουλεύουν.Δεν ανέβηκαν πρώτη φορά σε μια καμπίνα για να «βγάλουν την υποχρέωση» και μερικές φωτογραφίες. Γι' αυτό ας αφήσουν ορισμένοι τα μεγάλα λόγια περί «υβριδικής επανάστασης», πριν αρχίσει η πραγματικότητα να τους εκθέτει.
Ο Ελληνικός σιδηρόδρομος δεν έχει ούτε χώρο ούτε χρόνο για άλλα επικοινωνιακά τερτίπια.
- Ιδιωτική Εταιρεία… όταν συμφέρει
Υπάρχει όμως και μεγαλύτερο ανέκδοτο. Χρόνια τώρα ακούμε:
«Η Hellenic Train είναι ιδιωτική εταιρεία». Όταν ζητούν οι εργαζόμενοι λύσεις, είναι ιδιωτική. Όταν ζητούν τα Σωματεία απαντήσεις, είναι ιδιωτική.
Όταν απαιτούν διαφάνεια και λογοδοσία, ξαφνικά όλοι θυμούνται ότι «η Διοίκηση αποφασίζει».
Όταν όμως μοιράζονται εξαγγελίες, φωτογραφίες και πολιτικά εύσημα, τότε εμφανίζεται το κράτος από κάθε πόρτα και παράθυρο.
Τελικά ας αποφασίσουν :
Είναι ιδιωτική εταιρεία ή κυβερνητικό υποκατάστημα;
Γιατί τελευταία δημιουργείται η εντύπωση ότι, για να μάθεις τι πρόκειται να συμβεί μέσα στη Hellenic Train, ίσως είναι αποτελεσματικότερο να παρακολουθείς τις κυβερνητικές εξαγγελίες παρά να περιμένεις ενημέρωση από την ίδια την Εταιρεία.
Και εύλογα γεννάται το ερώτημα:
Πού τελειώνει η θεσμική συνεργασία Δημοσίου και ιδιώτη και πού αρχίζει ο κρατικός και κομματικός παρεμβατισμός;
Οι εργαζόμενοι δικαιούνται μια καθαρή απάντηση.
- Ακούτε Συνάδελφοι τον θόρυβο; Είναι οι ραπτομηχανές
Και ενώ όλα αυτά συμβαίνουν, στους διαδρόμους κάποιοι έχουν ήδη αρχίσει να ξαναχαμογελούν.
Οι συζητήσεις και οι πληροφορίες που κυκλοφορούν γύρω από ενδεχόμενες νέες τοποθετήσεις και προαγωγές προκαλούν εύλογα ερωτήματα μεταξύ των σιδηροδρομικών.
Κάποιοι έχουν ήδη αρχίσει να προβάρουν...το κοστούμι της επόμενης προαγωγής.
Και το πραγματικό ζήτημα δεν είναι ποιος θα φορέσει το κοστούμι. Tο ζήτημα είναι με ποια κριτήρια θα το φορέσει.
Όπως συμβαίνει την τελευταία περίοδο, αξιολογήσεις που δεν δημοσιοποιούνται, μη γνωστοποιημένα κριτήρια και προκηρύξεις με ιδιαίτερα συγκεκριμένες απαιτήσεις δημιουργούν εύλογα ερωτήματα στους σιδηροδρομικούς ως προς το κατά πόσο διασφαλίζονται στην πράξη η αξιοκρατία και οι ίσες ευκαιρίες.
Εμείς λέμε ότι όσοι έχουν ήδη πάρει μέτρα για καινούργιο κοστούμι, ας κρατήσουν καλού- κακού και την απόδειξη από τον ράφτη.
Μπορεί να τους χρειαστεί.
- Τρία χρόνια μετά τα Τέμπη, μυαλό δεν έβαλαν;
Και όλα αυτά συμβαίνουν μετά τα Τέμπη.Μετά από μια τραγωδία που θα έπρεπε να έχει ξεριζώσει οριστικά από τον Ελληνικό σιδηρόδρομο κάθε υπόνοια ρουσφετιού, αναξιοκρατίας, κομματικών εξαρτήσεων και της παλιάς λογικής “βάζουμε τον δικό μας".
Ο Ελληνικός σιδηρόδρομος όμως δεν χρειάζεται άλλους πολιτικούς προστάτες, δεν χρειάζεται άλλους αυλικούς.
Και κυρίως δεν χρειάζεται ανθρώπους που θεωρούν την τραγωδία των Τεμπών μια κακή ανάμνηση που ξεπεράστηκε και τώρα μπορούμε να επιστρέψουμε στις "παλιές καλές συνήθειες".
Χρειάζεται ασφάλεια, διαφάνεια, αξιοκρατία και ανθρώπους που ξέρουν τη δουλειά.
Μόνο που όπως και διαβάσαμε εχθές σε καταγγελία συνδικαλιστικής παράταξης που δραστηριοποιείται στην Hellenic Train και στο Επιχειρησιακό Σωματείο, διατυπώνονται νέες σοβαρές καταγγελίες ακόμη και για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται η σιδηροδρομική εμπειρία μέσα στην «ιδιωτική εταιρεία».
Ίσως γιατί η εμπειρία έχει ένα μεγάλο ελάττωμα: Θυμάται.
Θυμάται τι έγινε. Θυμάται ποιος προειδοποιούσε. Θυμάται ποιος σιωπούσε. Θυμάται ποιος διαβεβαίωνε ότι «όλα λειτουργούν κανονικά».
Και αν βλέπουμε να επιστρέφουν νοοτροπίες που πιστεύαμε ότι έπρεπε να έχουν τελειώσει οριστικά, αν δημιουργείται ξανά η εντύπωση ότι το ρουσφέτι μπορεί να βαφτίζεται “αξιοκρατία”, η πολιτική παρέμβαση “συνεργασία” και η επικοινωνία “εκσυγχρονισμός”, τότε οι σιδηροδρομικοί έχουμε υποχρέωση να μιλάμε.
Και θα μιλάμε. Όσο κι αν ενοχλεί. Όσο κι αν κάποιοι θα προτιμούσαν τη σιωπή μας.
Γιατί μετά τα Τέμπη κανείς δεν έχει πλέον το δικαίωμα να ισχυριστεί: «Δεν ήξερα».
Και εμείς δεν πρόκειται να επιτρέψουμε αύριο σε κανέναν να πει: «Γιατί δεν μίλησε κανείς εγκαίρως;»
Το στέκι της έλξης - Το blog των Σιδηροδρομικών
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου