Η μεγάλη ήττα του χθές και των υπερασπιστών της "δήθεν" τήρησης των Κανονισμών

 Η μεγάλη σημασία που δίνει σήμερα η Eλληνική κοινωνία στην ολοκλήρωση και λειτουργία των συστημάτων ασφαλείας στον σιδηρόδρομο αποδεικνύει, πάνω απ’ όλα, τη μεγάλη ήττα εκείνων που, μετά την τραγική νύχτα της 28ης Φεβρουαρίου 2023, προσπαθούσαν να πείσουν ότι, εν έτει 2023 και με ταχύτητες 160 χλμ./ώρα, τα τρένα μπορούσαν να κινούνται χωρίς σύγχρονα συστήματα ασφαλείας και με τηλεγραφήματα.

Αποδεικνύει τη μεγάλη ήττα του –δήθεν σιδηροδρομικού– εμπνευστή του όρου «Τοπική Τηλεδιοίκηση», που επιχείρησε εκείνες τις ημέρες να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη.

Αποδεικνύει, όμως, και κάτι πολύ μεγαλύτερο: την ήττα του σιδηροδρομικού συστήματος του χθες και μιας παρωχημένης λογικής που κυριάρχησε για δεκαετίες στην Ελλάδα.

Ενός συστήματος που, από τη μία, επικαλούνταν τον Κανονισμό και τις διατάξεις του μετά από κάθε συμβάν και, από την άλλη, «δίδασκε» και προωθούσε στην πράξη την καθημερινή και συστηματική παραβίασή τους. 

Ταχύτητες αυξάνονταν, χρόνοι διαδρομών μειώνονταν, την ώρα που σύγχρονα συστήματα ασφαλείας δεν λειτουργούσαν και όταν οι βραδυπορίες πολλαπλασιάζονταν σε ολόκληρο το δίκτυο, οι δρομολογιακοί χρόνοι παρέμεναν ίδιοι με την μεγάλη μερίδα των  μηχανοδηγών να διαμαρτύρεται για το προφανές.

Μια λογική που ακόμη και σήμερα δεν κατάλαβε τα αυτονόητα. Γιατί απλά δεν μπορούσε.

Το πολιτικό σύστημα αξιοποίησε πολλά από τα πρόσωπα που υπηρέτησαν αυτές τις λογικές. Μετά τα Τέμπη και υπό το βάρος της κοινωνικής κατακραυγής, αρκετά από αυτά απομακρύνθηκαν, όταν πλέον έγινε αντιληπτό ότι η εμπιστοσύνη των πολιτών στον σιδηρόδρομο δεν αποκαθίσταται με "κροκοδείλια δάκρυα".

Αποκαθίσταται μόνο όταν τα έργα ολοκληρώνονται, όταν τα συστήματα λειτουργούν και όταν η ασφάλεια προηγείται πραγματικά όλων των άλλων προτεραιοτήτων.

Γι’ αυτό και κυρίαρχο ζήτημα παραμένει να εξαλειφθεί οριστικά κάθε λογική και κάθε αντίληψη ότι «τα τρένα πρέπει να πηγαίνουν με κάθε τρόπο».

Κανείς δεν ξεχνά. Και τίποτα δεν ξεχνιέται.

ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΞΕΧΑΣΕΙ ΤΗ ΔΙΑΡΡΟΗ ΤΩΝ ΗΧΗΤΙΚΩΝ ΑΠΟ ΤΑ ΤΕΜΠΗ, λίγες μόλις ώρες μετά την τραγωδία, και τη δημοσιοποίηση μονταρισμένου ηχητικού υλικού πάνω στο οποίο επιχειρήθηκε να οικοδομηθεί η θεωρία του «μοναδικού ανθρώπινου λάθους». Ακόμα μέχρι σήμερα κανείς δεν έμαθε πως και ποιος έκανε την διαρροή και μάλλον ποτέ κανείς δεν θα μάθει. 

Η λειτουργία της Τηλεδιοίκησης και των φωτοσημάτων, η τεράστια σημασία που δικαιολογημένα δίνει η ελληνική κοινωνία σε αυτά, αλλά και η προσμονή για την πλήρη λειτουργία του ETCS, δικαιώνουν τον πολυετή αγώνα του Σωματείου των Μηχανοδηγών για έναν σύγχρονο και ασφαλή ελληνικό σιδηρόδρομο.

Έναν αγώνα που είχε ξεκινήσει πολύ νωρίτερα απο τα Τέμπη.

Και αν κάποιοι είχαν ακούσει τις συνεχείς εκκλήσεις και προειδοποιήσεις του Σωματείου για τη δομική κατάρρευση του σιδηροδρομικού συστήματος την περίοδο 2020–2023, όταν τα απανωτά συμβάντα είχαν γίνει σχεδόν καθημερινότητα, όταν έκλειναν ο ένας σταθμός πίσω απο τον άλλο λόγω έλλειψης προσωπικού, όταν η υπερεργασία και η εξάντληση κυριαρχούσαν, όπως και η υποχρηματοδότηση,   ίσως η τραγωδία των Τεμπών να είχε αποτραπεί.

Και οι 57 συνάνθρωποί μας, μεταξύ των οποίων και 11 συνάδελφοί μας, να βρίσκονταν σήμερα ανάμεσά μας.

Κανείς δεν ξεχνά. Τίποτα δεν ξεχνιέται.

Το Στέκι της Έλξης – Το blog των Σιδηροδρομικών

Υ.Γ. Οι νοσταλγοί αυτών των πρακτικών, που επιχείρησαν να δώσουν οδηγίες απο προσωπικό κινητό πρόσφατα, οδηγίες με σαφείς παραβιάσεις κανονιστικών διατάξεων, πρέπει να απομωνοθούν άμεσα.