Συμβάντα στο δίκτυο: «Το 95% αποδίδεται στους μηχανοδηγούς, ενώ
δεν ισχύει»Renfe Mercancías: «Η συμφωνία με τη Medway θα είχε το ίδιο αποτέλεσμα με τη διάλυσή της»
Ο Γενικός Γραμματέας του Ισπανικού σωματείου Μηχανοδηγών και βοηθών σιδηροδρόμου SEMAF, Ντιέγκο Μαρτίν, αναλύει την τρέχουσα κατάσταση του σιδηροδρόμου στην Ισπανία, η οποία χαρακτηρίζεται από αύξηση των συμβάντων, τη συζήτηση για τη συντήρηση του δικτύου και τις συνεχιζόμενες συγκρούσεις στον κλάδο. Από την επιχειρησιακή ασφάλεια έως τον καταμερισμό ευθυνών μεταξύ της Adif (διαχειριστής σιδηροδρομικής υποδομής της Ισπανίας) και των παρόχων, ο εκπρόσωπος των μηχανοδηγών αναφέρεται επίσης στις εργασιακές εντάσεις που επηρεάζουν πολλές εταιρείες.
Ερώτηση: Ποια είναι η κατάσταση της συμφωνίας για την αναστολή της απεργίας στη Renfe;
Απάντηση: Εχουμε πραγματοποιήσει αρκετές συναντήσεις μέχρι στιγμής, με την πρώτη να γίνεται στις 16 Φεβρουαρίου. Συζητήσαμε τις επερχόμενες διαδικασίες σχετικά με ζητήματα ασφάλειας και εργασίας. Οι εγκρίσεις από το Υπουργείο Οικονομικών για την αύξηση του προσωπικού της Renfe και της Adif ελήφθησαν γρήγορα· εγκρίθηκαν επίσης οι έκτακτοι συντελεστές αναπλήρωσης και ο προϋπολογισμός.
Όσον αφορά τα κανονιστικά ζητήματα, ενημερωθήκαμε για τις διαδικασίες έκδοσης νέων Βασιλικών Διαταγμάτων που θα τροποποιήσουν τους ισχύοντες κανονισμούς, όπως το Καθεστώς Επιχειρησιακής Ασφάλειας του Σιδηροδρομικού Δικτύου Γενικού Ενδιαφέροντος (RDSOIF). Βρισκόμαστε επίσης σε συζητήσεις με το Υπουργείο Κοινωνικής Ασφάλισης σχετικά με τους συντελεστές μείωσης. Έχουν δημιουργηθεί αποφάσεις για τις επιτροπές κοινών κινδύνων, για την επιτροπή Life and Safety TV και για το πρωτόκολλο καιρικών προειδοποιήσεων, το οποίο αυτή τη στιγμή βρίσκεται υπό διαπραγμάτευση στη Renfe.
Πρόκειται για γραφειοκρατικές διαδικασίες που απαιτούν ακόμη και διαβουλεύσεις με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Σιδηροδρόμων και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ώστε να διασφαλιστεί ότι οι εθνικοί κανονισμοί δεν συγκρούονται με τους ευρωπαϊκούς. Όλα αυτά ξεκίνησαν χάρη στην απεργία.
Ερώτηση: Με τις επιτροπές κοινών κινδύνων, περιμένετε οι εταιρείες να επικοινωνούν μεταξύ τους σε περιπτώσεις συμβάντων ασφάλειας;
Απάντηση: Απολύτως. Θέλουμε μηχανισμούς σε όλες τις εταιρείες υπό την εποπτεία του Σιδηροδρομικού Οργανισμού (ΡΑΣ). Αυτή τη στιγμή κάθε εταιρεία λειτουργεί με εσωτερικούς κανόνες, χωρίς επικοινωνία μεταξύ τους ή με τον Οργανισμό.
Δεν υπάρχει ιχνηλασιμότητα. Ο εργαζόμενος αναφέρει το περιστατικό στην εταιρεία του και δεν γνωρίζει αν αυτό έφτασε ποτέ κάπου.
Έχουμε αναφορές από πριν δύο χρόνια που θα έπρεπε να έχουν διαβιβαστεί από τη Renfe στην Adif για να ληφθούν μέτρα, αλλά χάθηκαν· ο εργαζόμενος δεν γνωρίζει αν έγινε κάτι. Η Επιτροπή Κοινών Κινδύνων είχε σχεδιαστεί από το 2020 αλλά δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Σήμερα, ο διαχειριστής εντοπίζει έναν κίνδυνο και συχνά τον μετριάζει μεταφέροντάς τον στους παρόχους και στους μηχανοδηγούς για εξοικονόμηση κόστους.
Τώρα εφαρμόζεται ώστε ο κίνδυνος να μην μεταφέρεται μονομερώς. Αν ένας κίνδυνος μεταφερθεί λανθασμένα και υπάρξει ατύχημα, ο υπεύθυνος θα πρέπει να το αναλάβει, και η ευθύνη δεν θα πρέπει να βαραίνει πάντα τον μηχανοδηγό.
Ερώτηση: Γιατί η Adif αποδίδει τόσο υψηλό ποσοστό συμβάντων στους παρόχους;
Απάντηση: Επειδή δεν υπάρχει ανεξάρτητος φορέας που να καθορίζει ποιος ευθύνεται για μια καθυστέρηση. Τα «μπόνους» και οι «ποινές» καθορίζονται από την Adif, η οποία είναι ταυτόχρονα κριτής και ελεγχόμενος. Δεν είναι φυσιολογικό, όταν υπάρχουν σαφή προβλήματα υποδομής ή περιορισμοί ταχύτητας που έχει επιβάλει η ίδια η Adif, να λαμβάνει και την απόφαση.
Στο κέντρο ελέγχου, το 95% των συμβάντων αποδίδεται στους μηχανοδηγούς ενώ αυτό δεν ισχύει· υπάρχουν περιστατικά όπως εμπλοκές στην εναέρια γραμμή που προκαλούν διακοπές ημερών και αποδίδονται λανθασμένα σε αυτούς. Υπάρχει ανοιχτός πόλεμος μεταξύ των παρόχων και του διαχειριστή.
Μετά το ατύχημα στο Adamuz, οι μεγάλες καθυστερήσεις οφείλονταν στην υποδομή· είναι αδύνατον η Adif να φέρει μόνο το 6% της ευθύνης. Επιπλέον, όταν υπάρχει συμβάν με ιδιωτικό πάροχο, η Renfe τελικά αναλαμβάνει το πρόβλημα και παρέχει εναλλακτική μεταφορά. Γι’ αυτό ζητήσαμε στον Νόμο για τη Βιώσιμη Κινητικότητα να τυποποιηθούν οι αποζημιώσεις για όλους τους παρόχους, ώστε να ανταγωνίζονται επί ίσοις όροις.
Ερώτηση: Πώς αξιολογείτε την κατάσταση του δικτύου και την αύξηση των περιορισμών ταχύτητας;
Απάντηση: Καταγγέλλαμε εδώ και καιρό την έλλειψη συντήρησης και επιθεώρησης στις γραμμές υψηλής ταχύτητας Μαδρίτη–Βαρκελώνη, Μαδρίτη–Σεβίλλη και Μαδρίτη–Βαλένθια. Από εκεί προέκυψε και η επιστολή που στείλαμε τον Αύγουστο, επίσης λόγω των συμβάντων μετά την εισαγωγή των τρένων Avril της Renfe.
Αν η άνεση υποβαθμίζεται και δεν λαμβάνονται μέτρα, τίθεται σε κίνδυνο η ασφάλεια. Οι μηχανοδηγοί αναφέραμε προβλήματα και ζητήσαμε μειώσεις ταχύτητας. Αλλά αν το αναφέρεις δέκα φορές και δεν γίνεται τίποτα, τελικά κανονικοποιείς τον κίνδυνο. Μετά το ατύχημα στο Adamuz, όλοι αναφέρουν τα πάντα με αυστηρότητα, γιατί διακυβεύονται οι ζωές μας.
Τώρα η Adif ενεργεί, αλλά το κάνει θέτοντας διαδοχικούς περιορισμούς ταχύτητας: ένας μηχανοδηγός αναφέρει αστάθεια και η ταχύτητα πέφτει από 300 σε 230 km/h· αν το αναφέρει και άλλος, πέφτει στα 160 km/h· και αν το αναφέρει τρίτος, στα 80 km/h. Αυτό συμβαίνει γιατί μετά το ατύχημα κανείς υπεύθυνος δεν θέλει να ρισκάρει τη δουλειά του υπογράφοντας κάτι ή πέρνοντας ελάχιστο ρίσκο.
Ερώτηση: Γιατί είναι δύσκολο να αρθούν οι περιορισμοί ταχύτητας;
Απάντηση: Επειδή η Adif αποφάσισε ότι για την άρση ενός περιορισμού απαιτείται τρένο επιθεώρησης γραμμής. Δεδομένου ότι τα εμπορικά τρένα κυκλοφορούν την νύχτα, δεν υπάρχει «διάδρομος συντήρησης» τη νύχτα. Επιπλέον, διαθέτουν μόνο ένα δυναμικό τρένο επιθεώρησης που μπορεί να ξεπεράσει τα 200 km/h, το Séneca. Υπάρχει και εξοπλισμός γεωμετρικής επιθεώρησης, αλλά για δυναμική επιθεώρηση υπάρχει μόνο το Séneca.
Επιπλέον, η πιστοποίηση των νέων τρένων Stadler δεν γίνεται από μηχανοδηγούς της Adif αλλά από ιδιωτικές εταιρείες. Στη γραμμή Μαδρίτη–Βαρκελώνη εφαρμόστηκε γρήγορα λόγω εκλογών στην Αραγονία, αλλά στο υπόλοιπο δίκτυο η έλλειψη εξοπλισμού καθυστερεί τα πάντα.
Ερώτηση: Υπήρξαν κατηγορίες για «λευκή απεργία» των μηχανοδηγών μετά το ατύχημα;
Απάντηση: Αυτό που υπήρχε ήταν ένταση. Όταν συμβαίνει ένα ατύχημα μετά από προειδοποιήσεις, η υπομονή εξαντλείται. Νιώθεις για τους νεκρούς, γιατί θα μπορούσε να είχε συμβεί σε εσένα. Διοχετεύσαμε αυτή την ένταση μέσω της απεργίας.
Η ανησυχία είναι φυσιολογική όταν περνάς από το σημείο του ατυχήματος και βλέπεις ότι απλώς επισκευάστηκε η γραμμή χωρίς ουσιαστικές αλλαγές. Είμαστε επαγγελματίες και συνεχίζουμε να εργαζόμαστε, αλλά χρειαζόταν αλλαγή. Ο διαχειριστής έχει γίνει «κατασκευαστής» έργων, γιατί αυτό φέρνει ψήφους, παραμελώντας τη συντήρηση.
Ερώτηση: Έτιμάται ότι έχει παραμεληθεί η συντήρηση υπέρ των νέων έργων;
Απάντηση: Έχει δοθεί προτεραιότητα στα νέα έργα έναντι της συντήρησης. Στο τέλος, οι νέες υποδομές έχουν μεγαλύτερο πολιτικό αντίκτυπο από τη διατήρηση των υπαρχουσών. Για χρόνια επενδύθηκαν περισσότερα στην κατασκευή παρά στη συντήρηση και αυτό έχει συσσωρευτεί.
Σε αυτό προστίθενται τα ευρωπαϊκά κονδύλια, που επέβαλαν επενδύσεις σε πολύ συγκεκριμένα χρονικά πλαίσια. Αυτό επιτάχυνε ακόμη περισσότερο την τάση και επιβάρυνε τον κλάδο, γιατί επιχειρήθηκε να γίνει σε λίγο χρόνο αυτό που δεν έγινε για χρόνια. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο να ληφθούν μέτρα τώρα, αλλά να αλλάξει ο τρόπος διαχείρισης των υποδομών και να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στη συντήρηση και στην παρακολούθηση της κατάστασης του δικτύου.
Ερώτηση: Εκτός από τη Renfe, έχετε προκηρύξει απεργίες και σε FGV και FGC. Τι εξηγεί τόση ένταση στον σιδηροδρομικό τομέα;
Απάντηση: Προκηρύξαμε όλες τις απεργίες για να εκφράσουμε τη δυσαρέσκεια των μηχανοδηγών και να βρούμε λύσεις σε δομικά προβλήματα ασφάλειας που βλέπαμε στον κλάδο. Αυτό συνέβη στο εθνικό δίκτυο και έχει συμβεί και στα περιφερειακά δίκτυα, όπου έχουν υπάρξει παρόμοια και ακόμη χειρότερα περιστατικά, αν και δεν λαμβάνουν τόση προσοχή.
Δεν είμαστε η πλειοψηφία του προσωπικού σε καμία από αυτές τις εταιρείες και πρακτικά κανείς δεν ενδιαφέρεται για την ασφάλεια. Εφόσον δεν τηρούνται ευρωπαϊκοί κανονισμοί ούτε διαθέτουν προηγμένο δικό τους κανονιστικό πλαίσιο, η διοίκηση κάνει ό,τι θέλει. Έχουμε δει μετωπικές συγκρούσεις με τρένα της FGC , κατολισθήσεις και εκτροχιασμούς χωρίς καμία έρευνα, επειδή δεν απαιτείται από τους κανονισμούς τους. Η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη, αλλά επειδή πρόκειται για μικρότερους τομείς με ισχυρό πολιτικό και επικοινωνιακό έλεγχο, δεν γίνεται γνωστή.
Ερώτηση: Ερώτηση: Θα απαιτούσε η νέα ανεξάρτητη αρχή ατυχημάτων να διερευνώνται αυτά τα περιστατικά;
Απάντηση: Όχι, γιατί η νέα αρχή, όπως και η CIAF, λειτουργεί μόνο στο διαλειτουργικό δίκτυο (RFIG). Πρέπει να σταματήσουμε να μιλάμε για RFIG και να μιλάμε για διαλειτουργικό δίκτυο, γιατί αν αλλάξει η ιδιοκτησία των γραμμών αλλά αυτές παραμείνουν διαλειτουργικές, οι κανονισμοί εφαρμόζονται ανεξαρτήτως αν ο ιδιοκτήτης είναι η αυτόνομη κοινότητα ή το κράτος. Είμαστε η μόνη χώρα έτσι, γιατί έχουμε δημιουργήσει διαφορετικά είδη δικτύων — υψηλής ταχύτητας, συμβατικό, στενού εύρους — αλλά στην ουσία πρόκειται για ένα διαλειτουργικό δίκτυο που διέπεται από τους ίδιους κανόνες.
Ερώτηση: Η απεργία σας στη Βαλένθια κατά τη διάρκεια των Fallas είχε μεγάλη προβολή. Ποια είναι τα αιτήματά σας;
Απάντηση:Υπάρχουν πολλά εργασιακά ζητήματα λόγω αδιεξόδου στις συλλογικές διαπραγματεύσεις. Επιπλέον, άλλαξε ο γενικός διευθυντής της FGV και υπάρχουν εσωτερικά προβλήματα στη διοίκηση. Η διαχείριση της καταιγίδας DANA και τα μέτρα ασφάλειας που ακολούθησαν ήταν ελλιπή. Μέχρι σήμερα δεν έχουν καν συναντηθεί μαζί μας ως επιτροπή απεργίας.
Ερώτηση: : Ποια είναι η άποψή σας για τη σύγκρουση μεταξύ του Υπουργείου Μεταφορών και Επιτροπών της Βαλένθια, σχετικά με την ακύρωση δρομολογίων στη Βαλένθια;
Απάντηση: Είτε εφαρμόζονται εναλλακτικά σχέδια μεταφοράς είτε περιορίζεται η υπηρεσία. Πρόκειται για υπηρεσίες δημόσιας υποχρέωσης. Στη Βαλένθια όμως έμεινε μόνο η ιδιωτική μεταφορά ως επιλογή. Είναι μια πολιτική σύγκρουση μεταξύ αντίπαλων πλευρών.
Ερώτηση: H ανακαίνιση της γραμμής C-5 στον Προαστιακό της Μαδρίτης αναφέρει πλήρως αυτοματοποιημένο σύστημα μηχανοδήγησης, Θα υπάρξουν πλήρως αυτόματα τρένα;
Απάντηση: Δύσκολα. Η αυτοματοποίηση εξαρτάται από το σύστημα ERTMS και δεν υπάρχουν ακόμη πλήρη πρότυπα. Μπορούν να υπάρξουν βοηθητικά συστήματα, όχι πλήρης αυτονομία.
Ερώτηση: Ποια είναι η κατάσταση της Renfe Mercancías; Θα υπάρξει συμφωνία με την Medway;
Απάντηση: Για τους εργαζόμενους, η συμφωνία με τη Medway έχει το ίδιο αποτέλεσμα με τη διάλυση της δημόσιας εταιρείας. Αν υπογραφεί, θα παραβιαστεί η συμφωνία για την απεργία και θα υπάρξει άμεση σύγκρουση.
Η Διοίκηση της Renfe Mercancías (Θυγατρική στα εμπορεύματα) τα τελευταία χρόνια, κάτω απο την επιγραφή της αναζήτησης "στρατηγιικού επενδυτή" έλαβε καταστροφικές αποφάσεις : χάθηκε σκόπιμα το 70% της δραστηριότητας και σταμάτησαν να συμμετέχουν σε διαγωνισμούς. Κάποιος πρέπει να αναλάβει την ευθύνη για την εσκεμμένη απαξίωση μιας δημόσιας εταιρείας στρατηγικής σημασίας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου